Kabouter Tureluur en de hondenpoep !

Heel vroeg in de ochtend was Grote Mensenbuurvrouw net wakker. Ze zat gezellig op haar terras met een dampend kopje koffie. De vogels floten, de zon piepte voorzichtig tussen de bomen door en alles leek heerlijk rustig. 

Plots hoorde ze: Tok, tok, tok! Ze keek rond. Niemand. Nog eens: Tok, tok, tok! En toen hoorde ze een piepklein stemmetje in de verte roepen:

"Hey buurvrouw! Ik ben het, Kabouter Tureluur! Ik sta buiten! "Grote Mensenbuurvrouw zette haar koffie neer en opende de achterdeur. Daar stond Kabouter Tureluur. Of toch... iets dat op Kabouter Tureluur leek.Zijn gezicht zat onder de modder, zijn kleren waren vuil van boven tot onder, zijn handen zagen zwart en zijn laarzen plakten aan elkaar. Maar toen gebeurde er iets waardoor buurvrouw meteen een stap achteruit sprong. "Ach dju lieve help! Wat een stank!" Het rook alsof een stinkdier een kaasfabriek was binnengelopen en daar een maand had gewoond. Buurvrouw wist niet goed of ze moest lachen of huilen. Voor alle zekerheid kneep ze haar neus dicht. Kabouter Tureluur keek haar boos aan. "Niet lachen, buurvrouw!" "Ik probeer het," zei buurvrouw, terwijl haar mondhoeken toch een beetje begonnen te trillen. "Wat is er gebeurd? "Tureluur zuchtte diep. "Het is weer zover... die grote mensen met hun honden! "Hij stampte boos met zijn voetje op de grond. "Vanmorgen was ik al vroeg op pad. Het was nog een beetje donker. Ik was de bosrand en ons straatje aan het controleren. Je weet toch dat sommige kabouters al heel oud zijn? Daarom verdelen we de werkjes een beetje onder elkaar. "Buurvrouw knikte. "Ik was bij het huisje van Kabouter Kwebbel een gootje aan het graven zodat het regenwater netjes naar het bos kon lopen. Alles ging prima. "Hij stopte even. "En toen…" Zijn gezicht werd nog roder. "Toen schoof ik uit." "Over een boomwortel?" vroeg buurvrouw. "Nee." "Een natte steen?" "Nee." "Een bananenschil?" "Wie gooit er nu bananenschillen in een kabouterstraatje?" "Dat is waar." Tureluur wees naar zijn laarzen. "Ik ben uitgegleden over een gigantische hondendrol!" Buurvrouw sloeg haar hand voor haar mond. "Nee!" "Jawel! Mijn voeten gingen vooruit, mijn armen gingen achteruit en voor ik het wist maakte ik een driedubbele kaboutersalto met een halve draai!" "Een halve draai nog wel?" "Misschien zelfs een hele," bromde Tureluur. "Dat ging allemaal zo snel." Buurvrouw begon te lachen." Voor jou is dat misschien grappig, maar ik ben helemaal onder de hondenpoep terechtgekomen! Hij keek naar zichzelf. "En zo kan ik onmogelijk naar mijn huisje terug. De vogels vliegen al met wasknijpers op hun snavel voorbij." Nu kon buurvrouw haar lach echt niet meer inhouden. "Kan je mij helpen?" vroeg Tureluur. "Een badje misschien? En schone kleren?" "Maar natuurlijk! "Buurvrouw vulde meteen een grote teil met heerlijk warm water. Ze deed er extra veel schuim in, zoveel dat het leek alsof er een wolk in de tuin was neergedaald. Daarna zette ze het badje achter een grote boom zodat nieuwsgierige vogels en voorbij wandelende katten niets konden zien. Terwijl Kabouter Tureluur zich uitgebreid stond te schrobben, liep buurvrouw snel naar zijn huisje. Ze haalde een proper kabouterjasje, een frisse broek, een paar glimmende laarsjes en zelfs zijn favoriete rode muts.Na een tijdje verscheen Tureluur weer. Hij rook naar bloemen, dennennaalden en een vleugje lavendel. "Dat is beter!" zei hij trots. "Veel beter," lachte buurvrouw. "Nu ruik je weer als een echte kabouter in plaats van stinkende hondenpoep !Samen gingen ze op het binnen terras zitten. Buurvrouw schonk een lekker kopje kruidenthee in en Tureluur kreeg er zelfs een klein koekje bij. "Dat heeft deugd gedaan," zei hij tevreden. En terwijl ze samen van hun thee genoten, had Kabouter Tureluur nog één belangrijke boodschap: 

Lieve grote mensen met kleine én grote honden, vergeet alsjeblieft geen hondenpoepzakje mee te nemen. Ruim de hondenpoep netjes op en laat niets achter op straat, in het bos of op andermans terrein. Voor jullie is het een klein werkje, maar voor de kabouters maakt het een wereld van verschil! 

En geloof me...Kabouter Tureluur wil héél graag nooit meer een driedubbele kaboutersalto in een hondendrol moeten maken. 

( niets van deze verhaaltjes mogen gebruikt worden zonder schriftelijke toelating van de auteur )